Podstawy siewu bezpośredniego bez uprawy gleby

Istotną cechą siewu bezpośredniego jest rezygnacja z uprawy gleby od momentu poprzednich żniw. Celem tego procesu jest maksymalna ochrona gleby,
zabezpieczenie przed erozją i oszczędność wody, co ułatwia ekonomiczną gospodarkę zwłaszcza w regionach suchych, przy zastosowaniu wydajnych siewników z redlicami talerzowymi lub zębowymi.

Etapy siewu bezpośredniego

Zbiór i zarządzanie słomą
- Dobre rozdzielanie i rozprowadzanie słomy na całej szerokości roboczej
  kombajnu zapewnia równomierny powrót składników pokarmowych z przedplonu.
Kontrola chwastów i uprawa przedsiewna
- Kontrola chwastów może odbywać się z zastosowaniem herbicydów nieselektywnych.
- Alternatywnie możliwa jest mechaniczna kontrola zachwaszczenia przy zastosowaniu płytkiej lub
  ultrapłytkiej uprawy z użyciem wałów tnących. Płytkie przecinanie
  ścierniska lub materiału organicznego może dodatkowo poprawić rezultat
  dalszego siewu i zwiększyć dostępność substancji odżywczych poprzez przecinanie i rozdrabnianie długich
  łodyg, np. po kukurydzy lub słoneczniku, co pozwala
  zoptymalizować proces rozkładu.
Siew
- Narzędzia robocze siewnika oczyszczają rząd wysiewu z materiału organicznego i otwierają
  redlinę wysiewu. Nasiona są odkładane, a redlina wysiewu jest zakrywana ziemią i ewentualnie dogniatana przez koło zagęszczające
  lub zagarniacz.

Zalety i wady siewu w mulcz

Gleba

Pozwala to wspomóc tworzenie się próchnicy w górnych warstwach gleby, wspiera bioróżnorodność w glebie, stabilizuje jej strukturę i zapobiega w znacznym stopniu erozji dzięki jej stałemu zakryciu.

Niebezpieczeństwo zagęszczenia gleby w zależności od jej typu oraz warunków klimatycznych.

Woda

Zmniejszona energia upadku kropli deszczu chroni strukturę gleby i zapobiega tworzeniu się błota, rozdziela spory szkodliwych grzybów i pleśni, poprawia wsiąkanie i gromadzenie wody, a także ogranicza jej odparowanie.

Późne wysychanie dzięki większej użytecznej pojemności wodnej pola.

Plon

Wysoka odporność na zmienne czynniki pogodowe.

Silna zależność od uwalniania substancji odżywczych oraz możliwości przerostu gleby przez korzenie.

Substancje odżywcze

Unikanie tymczasowej nadmiernej koncentracji substancji odżywczych wpływa na ich dobre wykorzystanie.

Wysoki udział masy organicznej w najpłytszych warstwach gleby może doprowadzić do stabilizacji składników odżywczych i ich przedłużonego uwalniania.

Ochrona roślin

Równomierny pobór substancji odżywczych prowadzi do mniejszej wrażliwości uprawy na choroby, redukuje kiełkowanie chwastów (w tym jednoliściennych) przez zacienienie i brak uprawy, przez co teoretycznie możliwe jest zaoszczędzenie na środkach ochrony roślin.

Zwiększone zapotrzebowanie na nieselektywne herbicydy, większa ilość szkodników (w tym ślimaków i myszy), gorsza skuteczność środków ochrony roślin wskutek warstwy mulczu, brak możliwości klasycznej ochrony roślin.