Ułożone w profilach belki polowej korpusy rozpylaczy ze zintegrowanymi membranowymi zaworami zwrotnymi doskonale eliminują kroplenie z rozpylaczy. Samoczynnie ustawiające się nakrętki, gwarantują szybką i łatwą wymianę rozpylaczy. Korpusy 3 lub 4-rozpylaczowe są korzystne przy częstej zmianie rozpylaczy wynikającej z różnorakiego zastosowania i zróżnicowanych upraw. Rury ochronne rozpylaczy na zewnętrznych segmentach belki lub – na życzenie – całej belce polowej, osłaniają długie rozpylacze inżektorowe i wielouchwytowe korpusy rozpylaczy.
Przykłady
1) Lechler IDN 120-025
2) TeeJet XRC 110-025
3) Rozpylacz inżektorowy płaskostrumieniowy AirMix 110-04
Rozpylacze inżektorowe (ID, TTI) mają relatywnie duże spektrum kropli i właśnie dlatego mogą być stosowane bardzo uniwersalnie. Możliwy jest zakres ciśnienia od 2 do 8 bar.
Gdy najważniejszym czynnikiem aplikacji jest jakość pokrycia, zaleca się stosowanie standardowych lub drobnokroplistych rozpylaczy antyznoszeniowych, jak XR lub AD. Ze względu na skłonność do znoszenia przy ciśnieniu powyżej 3 bar, należy tu postępować wyjątkowo ostrożnie.
Dobrym kompromisem są nowoczesne kompaktowe rozpylacze inżektorowe ID-K albo Airmix: Mają niewielkie skłonności znoszeniowe i spektrum niezbyt dużych kropli pozwalające na pracę z ciśnieniem 2 do 4 bar.
Przy zakupie opryskiwacza AMAZONE w serii specjalny klucz do wymiany rozpylaczy.
Gdy chodzi o szczególną jakość pokrycia, interesującą alternatywą są rozpylacze o podwójnym, płaskim strumieniu: rozpylacze AVI Twin z agrotop mają podwójny, płaski strumień o niezbyt drobnych kroplach.
Podzielona na dwa strumienie ciecz robocza osadzana jest na przodniej i tylnej stronie roślin, stanowiąc tym samym ciekawą alternatywę w wielu zabiegach.
Przy prędkościach powyżej 10 km/h interesującym trendem praktyki jest rozpylacz TD-HiSpeed z asymetrycznym kątem oprysku.